Competentiemanagement is niks bijzonders!
Wat is er nu zo speciaal aan dat competentiemanagement? Misschien wel heel erg weinig. En ligt daar juist de kracht en de meerwaarde. In essentie gaat het namelijk om het bespreekbaar maken van gedrag en de competenties die daarbij horen. Niet meer, maar ook niet minder.
Maar waar ligt dan de meerwaarde? Wel, een voorbeeld: veel overheidsorganisaties willen beter aansluiten bij de wensen van hun klanten, de burgers
. Zij kiezen daarom vaak klantgerichtheid als kerncompetentie. Maar het is duidelijk dat klantgericht gedrag van een verkoper in een schoenenwinkel iets anders is dan van een medewerker van de afdeling Bevolking.
Precies dáár moet het gesprek dus over gaan. Binnen de organisatie als geheel, maar vooral tussen leidinggevende en medewerker. De klantgerichtheid moet voor iedereen worden geconcretiseerd. Bijvoorbeeld als: de telefoon maximaal drie maal over laten gaan alvorens te beantwoorden
of als je zelf een vraag van een klant niet kunt beantwoorden, er voor zorgen dat de klant juist wordt doorverwezen
.
Waar het om gaat is dat er zo concreet en meetbaar mogelijk in gedragstermen wordt geformuleerd. En door het management samen met de medewerkers. Dat creëert tegelijkertijd draagvlak. En vervolgens moet er uiteraard ook op worden gestuurd: medewerkers moeten erop worden aangesproken én de gelegenheid krijgen om hun competenties te ontwikkelen.
Daarom moet de dialoog worden gevoerd in de dagelijkse communicatie, maar ook in de formelere functionerings, beoordelings, of contractgesprekken. Bij voorkeur in combinatie met resultaatafspraken. En in feite is dat dus niks bijzonders.